Weekendje Whanganui

Whanganui

Op 2,5 uur afstand van Wellington, ligt het stadje Whanganui. Bekend om de glasblazerijen maar vooral vanwege de Whanganui River en de Whanganui River Road. Chris had haar laatste nachtweek hier gewerkt en op vrijdagochtend zijn we meteen op pad gegaan uit de nachtdienst. Met de hulp van Starbucks was dat wel even vol te houden. We hadden een jeugdherberg geboekt die leuke units had voor families en natuurlijk een stapelbed voor Myrthe en Dafne.

Dezelfde middag zijn we nog met een antieke gerestaureerde radarboot de rivier een klein stukje afgevaren. Je kon zelfs zien waar de kolen in de oven werden gegooid. Het was erg zonnig, dus het was heerlijk op het water. We werden wel erg zwart van het roet dat uit de schoorsteen kwam.

De volgende ochtend zijn we eerst naar de markt aan het water gegaan. Daarna hebben we de Whanganui River Road gereden. De Whanganui rivier is de derde langste rivier van het land en is 290 km lang. Het is de langste bevaarbare rivier van het land. De rivier is van bijzondere waarde en van spiritueel belang voor de Maori, het was de thuisbasis voor een groot deel van de Maori dorpen in de pre-Europese tijd. Hij loopt door het Whanganui National Park. De weg die er langs loopt is deels geasfalteerd. Er zijn Kleine gehuchten onderweg (3 huizen en een kippenhok en een kerk) die soms het bezoeken waard zijn en soms ook echt niet. We zijn een paar mooie kerkjes tegengekomen en een Maori meeting house. Onderweg was het wel oppassen voor overstekende koeien en varkens! De namen van de nederzettingen zijn vernoemingen naar andere steden zoals Athene, Korinthi en Jerusalem. Uiteindelijk eindigt de weg in Pipiriki. Hier kan je met de jetboat de rivier verder op en lopen naar de Bridge to Nowhere, die werd gebouwd in de diepe Mangapurua kloof om toegang te bieden tot een gebied waar de regering het land open wilde stellen voor landbouwers, met name soldaten die waren teruggekeerd uit de eerste wereld oorlog. De bedoeling was om later wegen te bouwen, maar het gebied bleek zo afgelegen te zijn en zo ongeschikt voor de landbouw dat de onderneming mislukte.

Op de terugweg nog een mooie waterval gezien. ’s Avonds hebben we gegeten in een bijzonder restaurantje.

Op zondag zijn we bij de kust gaan kijken waar een breed zandstrand is. Het was prachtig weer om lekker op een terras koffie te drinken. Hierna zijn we naar OwlCatraz gereden. Een boerderij/park waar zoals de naam al doet vermoeden, uilen huizen, maar ook andere dieren te vinden waren. Voor de kinderen was er nog een leuk treintje om een rondritje mee te maken.

Weer een stukje Nieuw Zeeland verkend. Nu is het verder aftellen naar onze lange reis door De uitersten van Nieuw-Zeeland, Australië en Japan.

Klik voor meer foto's hier